Rook
Dat er volgende week witte rook opstijgt uit de schoorsteen van Goudestein is wel zeker, maar de juiste vraag is waar kringelt de witte rook over vier jaar? Ik hoop echt dat het besef dat er nu geleverd moet worden op een aantal hoofdpijndossiers en dat de toekomst dichterbij is dan je denk, nu ook is doorgedrongen tot het college en in dat kielzog ook de gemeenteraad. Geen losse eindes meer, maar daadkracht bij grote beslissingen. De mythe dat de glazen stolp ideologie werkt om de boze wereld buiten Stichtse Vecht te houden is nu wel doorgeprikt. Doorschuifwerk, uitstelgedrag of beloftes om beloftes in te gaan lossen kunnen niet meer. Ik heb nog wel wat pilletjes liggen tegen de behaagziek-bacterie, die regelmatig rondwaart in de raadszaal, nu nog bij Boom en Bosch. Het beknopte collegeakkoord biedt wel de mogelijkheden voor een strak, daadkrachtig en toekomstgericht beleid, maar het valt of staat met de invulling en uitvoering van de bestuurders en een raad op hoofdlijnen. Maar dat wordt dan wel na de zomer, nu eerst even iedereen bijpraten, alles verdelen, erop kauwen voor een juist oordeel, een debatje met kritiek van de oppositie, ambtenaren kennis laten maken met de nieuwe portefeuillehouders, nog een beetje vakantie. En dan in september vol gas met hoop ik een aantal grote besluiten over woningbouw, zwembad, gemeentehuis en nog wat lastige dossiers, zoals duurzaamheid, Scheendijk, onderhoud wegen en aanpak verpaupering Maarssenbroek. Gaat dit college het vertrouwen van de kiezer waarmaken? De basis is op orde, dus dat mag geen belemmering meer zijn. Nu komt het aan op de lastige combinatie van stabiliteit, stoutmoedigheid en voortvarendheid, als nieuwe wapenspreuk. En anders zijn er altijd weer nieuwe verkiezingen.