Sonja en Laurenske brengen de natuur in huis Verwondering aan de huiskamertafel in Overdorp

KOCKENGEN > Afgelopen vrijdag was ik bij woonzorgcentrum Overdorp in Kockengen. Al bij binnenkomst hoorde ik de klanken van ‘Tulpen uit Amsterdam’. Aan tafel zat een gezellige groep bewoners, en op die tafel lag een explosie van… ja, van wat eigenlijk? Daar was duidelijk iets gaande!

Er stonden bloemen — beter bekeken: tulpen — en takken met mooie bloesem van de magnolia en verschillende fruitbomen. Ook de katjes van de wilg ontbraken niet. Daarnaast zie ik twee dames — ik hoor dat dit Sonja en Laurenske zijn — die enthousiast vertellen over wat we zien. Want wat daar op tafel ligt, is niet zomaar gekozen. Het zijn natuurelementen die we juist nu buiten tegenkomen.

Maar buiten zijn is voor de bewoners van Overdorp niet altijd vanzelfsprekend; laat staan dat je nog eens door je knieën zakt om de wonderen der natuur van dichtbij te bekijken. ‘Maar van natuur knapt toch iedereen op?’ Dat is wat ze denken bij de natuurvereniging IVN Vecht- en Plassengebied. Sonja: ‘Als je niet vaak naar buiten kunt, dan brengen wij de natuur bij je in huis!’

Elk seizoen bezoeken de vrijwilligers (momenteel een groep van acht personen) van het IVN verschillende woonzorgcentra, waaronder ook woonzorgcentrum De Aa in Breukelen en Zorgcentrum Buitenhof in Utrecht. Daar vertellen zij hoe de natuur er op dat moment bij staat. Dit illustreren ze met uit de natuur meegebrachte items: dingen van het seizoen. Laurenske: ‘Wat we beogen? Naast een gezellige ochtend, willen we dat mensen de verwondering van de natuur echt ervaren. We geven vaak excursies buiten, maar wat mij opvalt, is dat de reacties van mensen die binnen naar natuur kijken, eigenlijk hetzelfde zijn.’

Sonja heeft vandaag een opgezette spreeuw mee. Een donkere vogel? Nee — verrassing alom over de groene, blauwe en paarse glans van zijn zomerkleed. Met gemak roepen mensen het beeld op van zwermen spreeuwen die in mooie vormen door de lucht gaan en hoe ze ’s avonds in de bomen lijken samen te drommen om al kwetterend de dag door te nemen. Een van de deelnemers herinnert zich hoe ze deze fruitpikkers vroeger wegjoegen door twee deksels tegen elkaar te slaan.

Laurenske is binnengekomen met een strohoed op, tuinlaarzen aan en een mand vol tuinbenodigdheden. Als de lente buiten ontluikt, begint het bij ons natuurlijk

ook te kriebelen. De aanwezigen vertellen volop over hoe ze zelf tuinierden en brengen een schat aan natuurkennis: alle meegebrachte planten worden moeiteloos herkend.

Twee bakjes met allerlei verschillende mossen gaan rond. Verbazing over de kleuren, maar vooral over de vormen. De aanwezigen kunnen bijna niet geloven dat die mooie sterretjes op een vergrote foto dezelfde plantjes zijn als die waar we nu met een loep naar kijken. Sonja: ‘We willen heel laagdrempelig zijn; iedereen die het leuk vindt, is welkom om aan te schuiven. Doe je tussendoor een knippertje? Of kun je maar voor de helft meedoen? Het is allemaal goed.’

Eén van de bewoners aan tafel bekijkt een meegebracht stukje boomstam, waar mossen op zitten, eens nader met de loep. Ze roept de IVN-dames erbij. “Kijk, hier zit een slakje, en onder hem liggen vijf doorzichtige, geleiachtige bolletjes, daar in het hout genesteld.” Laurenske is verrukt; zelf had ze deze niet ontdekt. Het stammetje gaat nog eens rond, tot iedereen de eitjes heeft kunnen zien. Zo blijkt maar weer: leren en beleven van de natuur, dat doen we hier met elkaar.

Inzetje: Alle vrijwilligers hebben de Natuur Gids Opleiding gedaan. Zelf ook natuurgids worden? Hou de website van IVN Vecht & Plassengebied in de gaten voor de mogelijkheden.