Echtpaar Egbert en Lydi Schuurman-Huizenga uit Breukelen 60 jaar getrouwd. Burgemeester Ap Reinders kwam langs
GemeenteBREUKELEN > Egbert Schuurman werd geboren in Nieuw-Buinen (Drenthe) en Lydi Schuurman-Huizenga in Rijswijk.
Via een jeugdkamp van de kerk kwamen ze elkaar in de jaren ’50 voor het eerst tegen. Later, toen Egbert in Delft studeerde, zagen ze elkaar vaker. Nadat ze hun eerste studie hadden afgerond trouwden het paar in 1964. Egbert werkte aan de Technische Universiteit Delft en bereidde een promotie voor. Na zijn promotie werd hij benoemd tot hoogleraar filosofie aan de Technische Universiteiten van Delft en Eindhoven, en de Landbouwuniversiteit van Wageningen.
Vanaf 1983 tot 2011 was hij ook lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal namens de ChristenUnie. Lydi was werkzaam als lerares Mensendieck. De eerste vier jaar van hun huwelijk woonden ze in Delft. In 1969 verhuisde het echtpaar naar Breukelen, waar ze eerst aan de Vrijheidslaan woonde. In 1974 volgde een verhuizing naar de Karel Doormanweg, waar ze inmiddels alweer 50 jaar wonen met veel plezier wonen.
Lydi verstuurd dagelijks kaartjes naar mensen om haar medeleven te betuigen, zowel naar degenen die gelukkig zijn als naar degenen die te maken hebben met verdriet. Egbert heeft jarenlang drie keer in de week in het Kikkerfort in Breukelen gezwommen. Ook besteedt hij vele uren aan het onderhouden van de tuin en fietst hij nog graag.
Het echtpaar kreeg twee dochters en een zoon, elf kleinkinderen, vier achterkleinkinderen en de vijfde wordt dit jaar verwacht. Op de vraag naar hun geheim voor een goed huwelijk gaven zij het volgende antwoord: Als het over het geheim van ons huwelijk gaat, is het van belang te weten dat wij beiden volgelingen van Jezus Christus willen zijn.
Dat geldt voor het huwelijk vooral ook als er tegenslagen komen. Hij was erbij toen ons huwelijk gesloten werd. We erkenden en erkennen nog steeds dat Hij bij ons is. Niet voor niets spreken we Hem aan als onze hemelse Vader. Hij was erbij toen we trouwden, hij was erbij toen het goed ging en toen dat minder het geval was. Lydi werd 7 jaar geleden ziek. En twee jaar geleden werd ze opgenomen in het verzorgingscentrum, De Aa. Ze lijdt aan botontkalking – osteoporose. De vijfde breuk was zo ernstig dat verpleging thuis niet meer ging. We eten vijf keer in de week samen en zien elkaar – kun je wel zeggen - bijna elke dag. Dat is natuurlijk mooi. Toch valt er een schaduw over ons leven. Maar tegelijk is er de verwachting dat dit lijden eens vervangen wordt door de komst van het Koninkrijk van God. Dat geloven we in goede en slechte tijden. Dat is overigens geen incidenteel lijden. Iedereen krijgt in zijn leven met lijden te maken. Heel de werkelijkheid lijdt.
Maar verwacht je het Koninkrijk van God, dan erken dat een toekomst van hoop wacht. Heel mooi wordt dat in een recent lied uitgezongen:
“U geeft een toekomst vol van hoop
Dat heeft U aan ons beloofd
Niemand anders U alleen
Leidt ons door dit leven heen”
