Lessen in het klooster Doornburgh
NieuwsMAARSSEN > De jeugdcatechese van parochie Sint Jan de Doper heeft het voormalige klooster Doornburgh bezocht.
Nu kunnen de jongeren van alles vertellen over het klooster waar de kanunnikessen zestig jaar hebben gewoond. In de priorij bevindt zich nog een gedenksteen van het Heilig Graf, die nog steeds verbonden is met Jeruzalem, er ligt namelijk zand onder uit Jeruzalem.Zuster Monica deelde haar ervaringen over de stilte in de gangen. Door de galm klonk alles al snel luid, wat betekende dat je stil moest zijn. Stil lopen door de lange gangen, is best lastig! De maaltijden werden ook in stilte genuttigd. De zusters waren voornamelijk bezig met het ontvangen van gasten en het onderhouden van het hele terrein. Ze kwamen ook in het dorp en hadden contact met de inwoners van Maarssen. Parochianen kwamen soms voor de vieringen naar de priorij.
Een jaarlijks terugkerende liturgische gebeurtenis was het grote Paasvuur, waarbij dhr. R. Tilma hielp met het aansteken. De kinderen herkenden de recreatiekamer/huiskamer als een chill-zaal, waar ook de televisie stond waarop de nonnen o.a. naar “Boer zoekt vrouw” keken. De moeder-overste, de oudste, bepaalde wat er op tv kwam. In 2016 werd het landgoed verkocht, wat het einde betekende van dit klooster na zestig jaar. Zuster Monica mist het gemeenschapsleven en nodigt regelmatig mensen bij haar thuis in Breukelen uit.Bij pater Gerben, een Augustijn, verloopt het leven anders. Hij woont samen met drie broeders en drie zusters in een huis in het centrum van Utrecht. Ze bidden samen en delen veel met elkaar. Ze gaan graag op pad en zijn vaak onder de mensen te vinden, hoewel ze niet veel bezoek ontvangen. De maaltijden worden altijd gezamenlijk genuttigd, met veel gespreksgeluiden. Het geluid van de binnenstad is constant aanwezig. Ze hebben geen echte tuin. Pater Gerben toonde zijn riem en een soortgelijke zwart habijt dat ook zuster Monica draagt. Dit is een zichtbaar teken van hun innerlijke toewijding aan God en de gemeenschap.
De kinderen vonden het kloostergebouw zelf maar saai; het was strak, recht en bood weinig afleiding. Al met al een mooie avond, vraag de katholieke kinderen er gerust naar. Wilt u zelf de rust en de stilt eervaren? Boek dan op de tweede en vierde zondag van de maand een rondleiding.
